Przewodnik po farbach RC: konfiguracja aerografu, czas nakładania powłoki i podkład dla korpusów Lexan

Wybór farby decyduje o tym, czy skorupa przetrwa

P Żaden wybór nie decyduje o tym, czy obudowa RC przetrwa pierwszy sezon – ani aerograf, ani marka na butelce, ani liczba warstw. Korpusy z przezroczystego poliwęglanu, skorupy Lexan stosowane w większości zestawów 1/10 i 1/8, wyginają się za każdym razem, gdy podwozie zostaje uderzone. Twarda powłoka po kilku przejazdach będzie pękać, łuszczyć się lub podnosić wzdłuż nadkoli. Niezawodna formuła jest nieestetyczna: farba na bazie poliwęglanu, natryskiwana wewnątrz korpusu, nakładana cienkimi warstwami mgiełki, wykończona warstwą podkładową.

Wszystko inne to szczegóły. Cierpliwy malarz z puszką farby o klasie Lexan wytrzyma dłużej niż doświadczony aerograf używający emalii ze sklepu z narzędziami, ponieważ ta emalia tak naprawdę nigdy nie wiąże się z plastikiem.

Poniższe sekcje opisują, jakie są wiązania z poliwęglanem, jak układać warstwy bez przypalania rozpuszczalnikiem, jakie ciśnienie i rozmiary igieł odpowiadają skorupie 1/10 oraz błędy, które pojawiają się dopiero dwa tygodnie po tym, jak korpus wygląda na wykończony.

Co właściwie łączy się z powłoką Lexan

Poliwęglan to nie polistyren. Jest twardy, lekko elastyczny i odporny chemicznie, dlatego farby przeznaczone do modeli statycznych źle się na nim zachowują. Poniższe opcje pojawiają się w sklepach hobbystycznych i sklepach z narzędziami i nie zachowują się podobnie.

Oceny zakładają czystą, suchą skorupę i cienkie przejścia; ciężka pojedyncza warstwa nie sprawdzi się w przypadku każdego wymienionego produktu.

Dwie uwagi praktyczne. Słowo „bezpieczny dla poliwęglanu” na etykiecie ma większe znaczenie niż rodzina rozpuszczalników — niektóre lakiery są opracowane dla Lexana, a wiele nie. A akryle na bazie wody zaprojektowane dla Lexana pięknie natryskują, aby uzyskać blaknięcie i szczegóły, ale wymagają dłuższego czasu odparowania i warstwy podkładowej uszczelniającej, zanim skorupa zobaczy ślady.

Aerograf czy aerozol: dopasowanie narzędzia do zadania

Grzechotka jest całkowicie rozsądna w przypadku jednokolorowej skorupy bashera. Aerograf zasługuje na swoje miejsce, gdy chcesz uzyskać zanikanie, ciasne linie w stylu sponsora lub kontrolę nad wilgocią przy każdym przejściu. W przypadku korpusów 1/10 i 1/8 aerograf grawitacyjny z dyszą 0,3–0,5 mm pokrywa prawie wszystko: 0,5 mm przesuwa wystarczającą ilość materiału na całe ciało w kilku przejściach, a 0,3 mm radzi sobie z maskowaniem linii i miękkimi cieniami. Rozmiar miseczki ma mniejsze znaczenie, niż oczekują kupujący – od 7 cm3 do 13 cm3 w zupełności wystarczy, jeśli uzupełniacie ją między kolorami.

Zestaw zawierający kilka zestawów igieł i dysz eliminuje niewygodny kompromis polegający na rozpylaniu wszystkiego za pomocą jednej końcówki. Na przykład poniższy zestaw jest dostępny w trzech rozmiarach i jest przeznaczony do takich samych prac związanych z malowaniem samochodów i karoserią, jakich wymagają obudowy RC.

Profesjonalny zestaw aerografu modelarskiego, 3 mm / 5 mm / 8 mm Aerograf zasilany grawitacyjnie, dostarczany z trzema zestawami igieł i dysz, przeznaczony do malowania samochodów, zdobienia ciała i drobnych prac modelarskich. Zobacz produkt →

Niezależnie od tego, którą drogę wybierzesz, trzymaj spust w ruchu. Farbę nakłada się poprzez przesuwanie pistoletu po powierzchni, a nie poprzez parkowanie go w jednym miejscu — w chwili, gdy folia wygląda na błyszczącą i mokrą, jesteś już blisko kreski.

Krok po kroku: Malowanie wnętrza muszli

Pracuj w tej kolejności, a większość klasycznych niepowodzeń zniknie, zanim się zaczną.

1. 1 Umyć i odtłuścić. Podgrzej wodę z kroplą płynu do mycia naczyń, wewnątrz i na zewnątrz, a następnie osusz niestrzępiącą się szmatką. Tłuszcze znajdujące się na wewnętrznej stronie muszli powodują rybie oczy, których nie naprawi żadna technika.
2. 2 Przytnij przed malowaniem. Najpierw wytnij nadkola i otwory na słupki nadwozia; skorupa radzi sobie lepiej i pozwala uniknąć przeciągania ostrza po świeżym kolorze. Lexan nie wymaga szlifowania — ścieranie powoduje przyćmienie plastiku i prześwitywanie przez farbę.
3. 3 Zaplanuj maskę. Korpus pomalowano odwrotnie, więc ciemne kolory i drobne detale pojawiają się jako pierwsze, a jasne kolory na końcu. Płynna maska ​​do krzywizn, taśma do prostych krawędzi i papierowy szkic schematu, zanim cokolwiek zostanie wymieszane.
4. 4 Połóż warstwę mgły. Zakładka na około 50%, 15–20 cm od powierzchni, wystarczająco cienka, aby wyglądać na zakurzoną, a nie mokrą. Przed następnym przejściem dać rozpuszczalnikowi 5–10 minut na odparowanie.
5. 5 Zbuduj kolor. Trzy lub cztery coraz bardziej wilgotne warstwy, każda wciąż cienka. Zatrzymaj, gdy powierzchnia jest równa, ale nie szklista; błyszcząca, mokra krawędź to proces, który czeka, aby się wydarzyć.
6. 6 Przywróć kolor i poczekaj. Dwie warstwy bieli lub srebra za ostatecznym kolorem, aby zapewnić prawidłowy odczyt z zewnątrz. Pozostaw skorupę na 24 godziny przed usunięciem warstwy lakieru.

Dopływ powietrza to druga połowa pracy. Mała sprężarka bez zbiornika pulsuje przy każdym skoku tłoka, a na dużym panelu widać go jak tygrysie paski. Zbiornik odbiorczy wraz z regulatorem wygładza przepływ, a manometr umożliwia powrót do ustawienia, o którym już wiesz, że działa.

Aby uzyskać stały nacisk na całe ciało, sprężarka tłokowa ze zbiornikiem zapewnia lepszą jakość wykończenia niż droższy aerograf napędzany jednostką pulsującą.

Jednocylindrowa sprężarka tłokowa BT186 ze zbiornikiem powietrza Sprężarka tłokowa ze zbiornikiem odbiorczym i regulatorem zapewniająca stabilniejsze ciśnienie w celu pokrycia całego ciała i dłuższych sesji natryskiwania. Zobacz produkt →

Gdy opadnie ostatnia warstwa, oprzyj się chęci dotknięcia muszli. Farba rozpuszczalnikowa odkleja się i kurczy przez kilka godzin, a zbyt wczesne oderwanie folii unosi brzegi świeżego koloru. Opisano w nim dłuższą sekwencję wykańczania, obejmującą etapy kalkomanii i lakieru bezbarwnego Przewodnik po lakierowaniu karoserii RC .

Ciśnienie, rozmiar igły i warunki w sklepie

Ciśnienie 20–30 psi, igła 0,3–0,4 mm i 5–10 minut między warstwami wystarcza do większości prac z Lexanem.

Liczby te są punktem wyjścia, a nie regułą. Zmienne, które faktycznie zmieniają wynik:

• Lepkość. Rozcieńczać tylko rozcieńczalnikiem producenta i tylko wtedy, gdy natrysk próbny wykazuje widoczne odpryski lub ziarnistą krawędź.
• Dystans. 15–20 cm utrzymuje folię równomiernie; bliżej niż 10 cm wyrzuca materiał i powoduje atak rozpuszczalnika na plastik.
• Temperatura. 18–25°C. Poniżej około 15°C farba gęstnieje, słabo się rozpyla i może wyschnąć z mlecznym rumieńcem.
• Wilgotność. Wilgotność względna poniżej 60%. Wilgotne powietrze zatrzymuje rozpuszczalnik i matowi wykończenie, szczególnie w przypadku lakierów szybkoschnących.
• Budowa filmu. Łącznie 20–40 µm jest wystarczające na skorupę 1/10. Grubsze warstwy pękają wcześniej, nie później.

Ogrzewaj pomieszczenie i farbę, nigdy skorupę. Opalarka wycelowana w Lexana zdeformuje ciało na długo przed tym, zanim stanie się gorące w dotyku.

Techniki, które utrzymują czyste krawędzie

Drobne nawyki oddzielają skorupę, która dobrze fotografuje, od tej, która wygląda akceptowalnie na odległość wyciągniętej ręki.

• Najpierw spryskaj zagłębienia. Nadanie koloru ramom okiennym i otworom wentylacyjnym przed płaskimi panelami zapobiega wciąganiu mokrej krawędzi w narożnik.
• Poruszaj ciałem, a nie nadgarstkiem. Zamontowanie łuski na stojaku i obracanie jej pozwala zachować stały kąt pistoletu, co zapewnia równomierne pokrycie zakrzywionych powierzchni.
• Błyskaj chłodnym powietrzem, a nie ciepłem. Suszarka ustawiona na zimno przesuwa rozpuszczalnik bez zmiękczania poliwęglanu.
• Przetestuj na odcięciu. Pasek tego samego Lexanu pokazuje rzeczywistą gęstość koloru w ciągu kilku sekund; zgadywanie na ciele zwykle kosztuje cały ponowny spray.
• Zmieniaj igły pomiędzy etapami. Szczegóły dzięki małej końcówce, krycie i podkład większej, więc żaden etap nie jest kompromisem.

Błędy, które pojawiają się dwa tygodnie później

Większość problemów z lakierem RC nie jest widoczna w dniu malowania. Pojawiają się po kilkudziesięciokrotnym zgięciu skorupy, dlatego przyczyna i rozwiązanie znajdują się w tym samym rzędzie.

Wszystkie poprawki zakładają, że skorupa została umyta i obsługiwana jedynie za krawędzie; zanieczyszczenie naśladuje każdą z tych wad.

Jeśli dwa z nich pojawią się na raz, podejrzewaj warstwę bazową, a nie technikę na wierzchu. Ponowne malowanie zniszczonej powłoki ukrywa problem tylko na weekend lub dwa.

Lista kontrolna przed nałożeniem pierwszej warstwy

Przejrzyj tę listę na ławce. Potwierdzenie każdego elementu zajmuje kilka sekund i pozwala zaoszczędzić popołudnie na rozbieraniu.

• Farba oznaczona do poliwęglanu lub Lexanu, a nie do styropianu.
• Skorupa umyta, wysuszona i obsługiwana wyłącznie za krawędzie.
• Pomieszczenie o temperaturze 18–25°C i wilgotności względnej poniżej 60%.
• Plan maskowania naszkicowany na papierze przed zmieszaniem dowolnego koloru.
• Rozmiar igły i dyszy dopasowany do etapu natryskiwania.
• Zestaw regulatora z przepustką testową na zapasowym pasku Lexanu.
• Respirator z wkładami na opary organiczne i rękawice nitrylowe w zasięgu ręki.

Bezpieczeństwo i kontrola rozpuszczalników

Farba RC na bazie rozpuszczalników jest łatwopalna, a jej opary są cięższe od powietrza, dlatego gromadzą się na wysokości stołu, a nie unoszą się. Natryskiwać na zewnątrz lub w kabinie z wyciągiem — otwarte okno i wentylator biurkowy nie są wyciągiem. Nosić maskę oddechową z wkładami na opary organiczne, a nie maskę przeciwpyłową, a podczas pracy z rozcieńczalnikami używać rękawic nitrylowych.

Trzymaj puszki i rozcieńczalniki z dala od źródeł zapłonu i nigdy nie przelewaj rozpuszczalnika obok opalarki. Dwuskładnikowe lakiery bezbarwne należą do osobnej kategorii ryzyka: izocyjaniany wymagają odpowiednio dobranego wkładu i pełnego krycia skóry lub dostarczanego powietrza. Na koniec pamiętaj, że poliwęglan mięknie znacznie powyżej 100°C — opalarka użyta do przyspieszenia suszenia może zniekształcić karoserię w ciągu kilku sekund, a uszkodzenie jest trwałe.

Przez pierwszy dzień pomalowane muszle przechowuj na płasko i bez kurzu. Powłoka pachnąca rozpuszczalnikiem wciąż utwardza się, a zamknięcie jej w torbie lub nagrzanym samochodzie podczas tego okna to najszybszy sposób na zmatowienie wykończenia, nad którym pracowałeś godzinami.